Jak bardzo chcesz się jeszcze zestarzeć? – grubo nie? 🙂
Jesteśmy nauczeni czekać na jutro i żyjemy przeszłością. Eckhart Tolle w swojej książce Potęga Teraźniejszości tak przedstawił czekanie:
Czekanie – to stan umysłu, polegający na tym, że pragniesz przyszłości, odtrącając teraźniejszość.
Dorastałem w latach 80-tych i 90-tych, pamiętam kolejki i czekanie w niej. Pamiętam jak stałem z mamą w kolejce po odkurzacz, pamiętam mięso na kartki. Czekamy na wygraną w lotto, choć od dawna nie „puściliśmy” losu na loterii. I tak też właśnie wygląda nauka gry na akordeonie. Jutro zacznę… i kolejny rok minął.
A gdyby tak się zatrzymać, co się wtedy stanie?
Pomyśl sobie teraz i odpowiedz sobie w myślach na te pytania: kim jesteś? co w tej chwili robisz? gdzie jesteś? Znajdziesz dzisiaj czas dla siebie? Pomyśl nad każdym pytaniem, ja chwilę poczekam… ok, teraz włączy się Belfer Gofer, będzie nieco ostrzej.
A teraz odpowiedz mi: Znalazłeś dzisiaj czas na akordeon? Jeżeli nie, to może daj sobie spokój? Może gra na akordeonie, to tylko chwilowa chęć posiadania czegoś? Kolejna zabawka, którą tak bardzo chwilowo chcesz mieć, bądź chciałeś?
Zdradzę Ci pewien sekret, jeśli chcesz zaoszczędzić sporo pieniędzy, zrób taki test: jak znowu się na coś napalisz, będziesz chcieć coś kupić, wrzuć ten produkt do koszyka i powiedz sobie, że jutro go kupisz, po czym zacznij robić coś innego.
W 90% Twoje pragnienie i chwilowa chęć posiadania, zostanie zaspokojona, a Ty zostaniesz z pieniędzmi w portfelu.
Pamiętam jak w 1999 roku, robiłem prawo jazdy. Na lekcjach z teorią Pan Mirek, który był i jest do dziś, bardzo towarzyską osobą, powiedział znienacka:
– Chciałbym jeszcze raz pojechać do Włoszech
– A już raz tam Pan był? – kilka osób z grupy zapytało
– Nie – odparł Pan Mirek – ale raz już chciałem
Czy tak samo nie jest z Tobą i z nauką gry na akordeonie? Po prostu chcesz zacząć grać na akordeonie, lub chcesz wrócić po latach przerwy do muzykowania na akordeonie, ale tylko chcesz i nic więcej?
Jak piszę ten artykuł, jest 6-go maja 2022 roku. Minęło już pół roku 2022!
Teraz będzie grubo, Uwaga ! Jak bardzo chcesz się jeszcze zestarzeć, żeby się zacząć uczyć grać na akordeonie?
Nie wystarczy pragnąć nauczyć się grać na akordeonie, musisz tego oczekiwać od siebie. Jak pisze literatura, różnica między pragnieniem czegoś, a oczekiwaniem, polega na tym, czy w to coś wierzymy. Uwierz dzisiaj w to, że chcesz Przegrać Życie Na Akordeonie.
Akademia Muzykanta, może Ci w tym pomóc, po to jest, dla samouków i osób, które po latach przerwy chcą wrócić do muzykowania na akordeonie.
Przestań pisać do mnie, że chciałbyś nauczyć się grać na akordeonie, ale to już chyba jestem za stary. Najstarsi mędrcy świata mówią, że każdy umiera w wieku 25 lat, tylko pogrzeb odkładają na kilkadziesiąt lat później. Masz tyle lat, na ile się czujesz w środku.
Mamy w Akademii Muzykanta Pana, który zaczął się uczyć dopiero w zeszłym roku, a miał wtedy 85 lat – zaczął się uczyć i dzisiaj już gra na akordeonie – bo oczekiwał tego od siebie, uwierzył i gra.
Kiedy dostrzeżesz teraźniejszość, zaczynasz ją szanować.
Gdy odpowiedziałeś sobie pytania, kim dzisiaj jesteś, co robisz, gdzie jesteś i gdy ze zgodą przyjmujesz to, co w tej chwili masz, zaczynasz być wdzięczny za to co masz, za to gdzie jesteś, za to kim dzisiaj jesteś. Wtedy jest się świadomym swojego rozwoju, nauce gry na akordeonie. Wiesz, czego nie wiesz i wiesz, że chcesz się rozwijać, a nie tylko czekać, że od przyszłego tygodnia zacznę się uczyć. Pół roku już minęło, kolejne pół roku, kolejnego nowego roku!
Jeżeli odczuwasz wdzięczność za obecną chwilę, to można powiedzieć, że Ci się powodzi. Nie ma nic piękniejszego niż odczuwanie wdzięczności, za to co jest dzisiaj, za to kim się jest, za to gdzie się jest. Za ten moment teraz, za to, że mnie w tej chwili w ogóle słuchasz.
Jeżeli chcesz przestać czekać i zacząć działać, niezależnie od Twojego wieku – aktywuj kurs Akordeon Od Podstaw>>>
Człowiek, który uczy się grać na akordeonie, żałuje jednego: że nie zaczął nauki wcześniej.
Przegraj Życie na Akordeonie!
Pozdrawiam
Długo zastanawiałem się czy akordeon to jest instrument dla mnie. Przerobiłem kilka gitar, kalimbę, flażolet, harmonijkę ustną. Zawsze fascynacja instrumentem szybko mijała. Z akordeonem jest inaczej. Ciągnie mnie codziennie do grania, zabieram go ze sobą w każdą delegacje modląc się aby mnie niewyrzucli z hotelu.
Tu nie ma na co czekać, trzeba próbować najwyżej jak nie pójdzie to nie pójdzie a jak się zarazisz akordeonem to już nie będziesz mógł przestaćo nim myśleć. O nowych utworach, nowym akordeonie, nucić od otwarcia oczu utworów. No i najlepsze jest oczekiwanie na powrot do domu żeby pograć. 🙂 To piękna przygoda którą, życzę każdemu. Pozdrawiam
Super Sławomirze, wiele osób nie wie co traci, bo boją się wystartować i sprawdzić, zrzucając winę na brak czasu! – którego tak naprawdę nigdy się nie znajdzie bez zaplanowania, nawet na emeryturze.
Pozdrowienia dla Ciebie Sławomirze